zondag, juni 01, 2008

Wij zijn de beste.

Waar was jij toen Nederland het EK voetbal won in 1988? Ik kan het me eigenlijk niet goed herinneren. Wat ik wel weet was dat ik bij mijn ouders was, niet echt de meest enthousiaste Oranje fans die je je kunt voorstellen, maar wel gezellige meekijkers. Na de gewonnen wedstrijd gingen we nog even de straat op. Zelfs in het bedeesde dorp waar ze wonen werd er gefeest en reden de dronken fans toeterend door de straten. Onze jongens hadden gewonnen en ook de mensen die eigenlijk niet van voetbal hielden en nog nooit een wedstrijd hadden bezocht waren oprecht gelukkig. Alsof we de slag bij Heiligerlee hadden gewonnen, of die bij Nieuwpoort. Of hadden we toen het onderspit gedolven? Misschien dat Geert Mak het nog weet. In ieder geval appelleerde de overwinning op de Germanen in 1988 waarschijnlijk aan vroegere veldslagen, iets dat waarschijnlijk in onze genen zit of in ons collectieve geheugen. Waarom laten mensen die anders altijd neerkijken op de wekelijkse waanzin van het voetbalgebeuren opeens hun reserves vallen als ons nationale team, ons Oranje zegeviert op alle fronten?
Opeens zijn we allemaal Trots op Nederland. Klinkt een beetje eng vandaag de dag.
Zelf ben ik een gematigde voetbalfan en sinds ik niet meer alleen woon ben ik nog gematigder geworden. Sinds die tijd koop ik geen 2 cd’s meer per week en mis ik geregeld de samenvattingen van eredivisiewedstrijden. Ingrediënten van een lang vervlogen vrijgezellen leven die zomaar weer de kop kunnen opsteken. Zeker in tijden als deze, als corporate Nederland er zijn zinnen op heeft gezet om die Oranjekoorts er weer eens goed in te pompen bij de consument.
Eigenlijk,als ik er verstandelijk naar kijk, vind ik dat opgeklopte nationalisme niet zo opbouwend. We zouden, nu de wereld door goedkope vliegreizen en internet eigenlijk een groot dorp is geworden, allemaal wereldburgers moeten zijn en met elkaar als individuen omgaan. Als ik in Volkskrant Magazine kamerlid Fleur Agema hoor zeggen dat ze toch zeker weet dat onze cultuur beter is dan de islamitische dan word ik echt een beetje misselijk. Nationalisme, het windmolen en tulpen gevoel, lijkt steeds meer geclaimd te worden door bedenkelijke types.
Maar goed, voetbal als vervanger van bloedige veldslagen, zoals die bij Heiligerlee, is natuurlijk best nuttig. Het kanaliseert de testosteron, die bij ons mannen, toch door de aderen vloeit en als we door die wekelijkse uitzending van Studio Sport, de Champions league en de interlands elkaar de hersens niet meer inslaan, dan moeten we vooral met chips en bier op de bank onze nationale teams aanmoedigen, in plaats van zwaarden en geweren.
Daarbij lijkt Oranje, een voetbalteam met autochtone en tweede generatie allochtonen, op wat incidenten na (dat gezeik over de kabel) toch steeds maar weer een bewijs dat een multiculturele samenleving kan werken als je een gezamenlijk doel hebt.
Dus vul ik maar weer de E.K pool in en ga ik straks vast wel met een raar hoedje op de bank zitten om onze jongens aan te moedigen. Voor een paar weken ben ik trots op Nederland.
Maar daarna gaan we weer gewoon normaal doen he!

Labels:

8 Comments:

  • Mwoah, mijn vriendje wist in juni 1988 zijn testosteron anders heel goed buiten het voetbal óm te kanaliseren ;-) (Destijds was onze relatie 2,5 maand oud.)

    Nu nog steeds overigens...en daar ben ik , dekentjes, kommetjes en bakjes...da's echt voldoende voor één huis :-P

    By Anonymous Cat vindt Fleur btw een megagraftak, at 01 juni, 2008  

  • Oops, de helft verdween in mijn reactie van daarnet, hahaha...maar goed. Ik ben dus blij dat mijn vriendje nog steeds zijn testosteron op andere wijze dan via voetbal kanaliseert...aangezien er dus al voldoende normale oranje prullaria in huis staat. Laat die hoedjes, trommeltjes en brulshirtjes aub maar buiten liggen ;-)

    By Anonymous Cat zou Fleur best over de grens willen zetten, at 01 juni, 2008  

  • Hadden wij in die weken geen dames uit canada logeren? Volgens mij heb ik de helft van de wedstrijden gemist omdat we met hen op stap waren, of zo.

    Deze keer laat ik mij door niemand van de wedstrijden afhouden.

    Denk ik

    LeBrat

    By Anonymous Anoniem, at 01 juni, 2008  

  • Ik was tien en keek gewoon bij pappa en mamma thuis. Alleen tegen Ierland heb ik gemist, toen liep ik de avondvierdaagse.

    By Anonymous Emmel, at 01 juni, 2008  

  • @LeBrat: Klopt! Ik herinner me dat we ergens in Friesland waren met de dames en dat Cheque van Geld bijzonder commentaar op een wedstrijd was. Die tegen Duitsland waarschijnlijk. Maar de finale was ik bij mijn ouders.

    By Blogger ary, at 01 juni, 2008  

  • Waar ik was? Op mijn kamertje met mijn zusje en een vriendinnetje en hoogstwaarschijnlijk speelden we schooltje of zo, want dat deed je in die dagen.

    En af en toe gilden mijn ouders en die van het vriendinnetje in de woonkamer. Drie keer, als ik het me goed herinner. Twee doelpunten en een gestopte penalty. En dat voor zulke beschaafde ouders en hun al evenzo beschaafde vrienden... ;-)

    By Anonymous Rosalie, at 02 juni, 2008  

  • Hmmmpf, zonde dat de woorden 'trots op nederland' ineens toch zo'n hele extra lading hebben gekregen...

    En waar ik was in 88? Pfff, geen idee. Waarschijnlijk gewoon aan het spelen. Niet eens wetende dat er gevoetbald werd :P

    By Anonymous Virginie, at 03 juni, 2008  

  • Ik zag de halve finale vorige week weer op tv. Wat een ranzige schoppartij eigenlijk, vooral van onze kant. Verder wel een geniale wedstrijd. Had ooit alleen de winnende in mijn hersenen gekliefd.

    By Anonymous Mink, at 05 juni, 2008  

Een reactie plaatsen

<< Home


 

 Subscribe in a reader