donderdag, maart 20, 2008

Ontmoeting van de week

Net als elke andere gereformeerd vrijgemaakte jongen werd ik in mijn jeugd veelvuldig blootgesteld aan de boeken van Piet Prins. Niets mis mee, want het was goed leesvoer. Alle delen van “Holland onder het hakenkruis” en “Snuf de hond” werden door mij verslonden als bloembollen in de oorlogswinter. Samen met mijn vriendjes lag ik, na het lezen, met mijn pvc-buisgeweertje in onze zelfgemaakte loopgraven en schoten we witte besjes naar die gemene Duitsers. Ondanks het feit de ik me, door de PP boeken best bewust was van de ernst van de oorlog, vond ik het bijna jammer dat ik die spannende periode niet had meegemaakt.
Jaren later, tijdens een Wimbledon finale, werd ik nogal in de war gebracht door het feit dat ik die Boris Becker eigenlijk wel een aardige gast vond. Het begrip “sympathieke Duitser” klonk mij, na een jeugd vol Piet Prins boeken en een verloren wk-wedstrijd nog steeds in de oren als een contradictio in terminus. Maar het kon dus toch!
Nog later, tijdens liftvakanties door Duitsland kwam ik er gaandeweg achter dat de meeste inwoners van dit land eigenlijk betere manieren hadden dan mijn eigen landgenoten, die in de meeste gevallen helemaal niet zoveel leken op de verzetshelden uit de boeken van Piet. De meerderheid keek tijdens de oorlogsjaren, in plaats van de held uit te hangen, eigenlijk liever even de andere kant op. Hadden we tenminste toch wat gemeen met onze Oosterburen. We hadden het allemaal niet gewusst.
Uiteindelijk werd mijn beeld van de Duitser, tijdens mijn Wagons Lits tijd (the lazy years), helemaal opgekrikt door de komst van M., een uiterst sympathieke import germaan, knuffelallochtoon avant le lettre, die al stotterend de laatste restjes vooroordeel als sneeuw voor de zon liet verdwijnen.
Vandaag kwam ik hem weer tegen bij Albert Heijn, waar hij net als ik zijn paasboodschappen in zijn winkelwagentje stond te laden. Blij verrast schudde hij me de hand. Hij wist al dat ik kort geleden in deze buurt was komen wonen, want hij woonde in dezelfde straat als ons en had me al een keer langs zien rijden. Tegenwoordig was hij aan de slag als glazenwasser en als ik er nog een nodig had, wilde hij best een keer onze ramen komen lappen.
Leek me een prima idee, of zal ik hem gewoon eens uitnodigen om een middagje witte besjes te komen schieten? Zo’n pvc geweer is gauw gemaakt.

Labels:

7 Comments:

  • Nu weet ik waar mijn anti-Duitse houding vandaan komt... ik kom ook uit een gereformeerd vrijgemaakt milieu. ;-)

    By Blogger Pascal, at 20 maart, 2008  

  • @Pascal: en ook Piet Prins gelezen? Kan bijna niet missen.

    By Blogger ary, at 20 maart, 2008  

  • Doet me denken aan die boeken die ik met kerst mocht uitzoeken in de kerk... Van die lekkere lezers met het hart op de goede plaats.

    Met Duitsers heb ik verder vrij weinig, kom er nooit en ken ze niet.

    By Anonymous herman, at 20 maart, 2008  

  • Ik moest het doen met W.G. vd Hulst ("Kerstfeest met oude Johannes" etcetera)...want dat lag voor een duppie in de bakken op de rommelmarkt...scheelde veel gedoe met Duitse vrienden ;-)

    Voor wat betreft het glazenwassen annex besjes schieten...doe het in ieder geval in de juiste volgorde ;-)

    By Anonymous Cat, at 21 maart, 2008  

  • Piet Prins. Ons geweten. heerlijk.

    By Anonymous humpf, at 21 maart, 2008  

  • Ja inderdaad Snuf de Hond. Ik ben er ook groot mee geworden. Altijd even bidden voordat ze de zaken rechttrokken en alles goed afliep, maar wel loeispannende boeken....

    By Blogger jack of hearts, at 21 maart, 2008  

  • Ahhh, Snuf de hond. Dat is lang geleden. Jaren niet meer aan gedacht, nu fijn een avondje jeugdherinneringen ophalen.

    By OpenID Greenish, at 01 april, 2008  

Een reactie plaatsen

<< Home


 

 Subscribe in a reader