dinsdag, december 04, 2007

Zwarte vriend

Tijdens mijn lunchwandeling met Nakker door de Diezerpromenade viel ik van de ene verbazing in de andere.
De ene verbazing was een meisje in een witte overal met een nogal curieus aanbod: “Heren zou u met deze zwarte stift een klacht op mijn kleren willen zetten?”. Om te illustreren dat daarbij geen enkele plek op haar lichaam taboe was hief ze daarbij haar armen vol overgave in de lucht. Nogal geïntimideerd door deze vrijmoedigheid mompelden we een snel verzonnen excuus en liepen verder, de andere verbazing tegemoet. Dat was een Antilliaans jongetje in een Zwarte Pieten pak dat gezellig met zijn moeder liep te winkelen. Het duurde enkele minuten voordat ik dat beeld een plaats kon geven. Was het namelijk niet zo dat Zwarte Piet altijd beschouwd werd als een politiek incorrecte figuur en was de discussie daarover in het verleden niet al ettelijke keren gevoerd? Waren er niet al een keer blauwe en groene Pieten geïntroduceerd om juist onze Surinaamse en Antilliaanse medelanders niet voor het hoofd te stoten? En nu liep er gewoon een Antilliaans Zwarte Pietje door de Zwolse binnenstad!
Dit kon dan maar twee dingen betekenen. Of de integratie van onze koffiekleurige landgenoten had een verbazingwekkend nieuw niveau bereikt. Een ander tijdperk was aangebroken waarin de verschillende bevolkingsgroepen, ondanks ruziezoekers als Geert Wilders, eindelijk konden lachen om de idiote kanten van elkaars culturen. Want die roti is eigenlijk best lekker en Zwarte Piet, die moet je gewoon niet zo serieus nemen. Dat is geen onderdrukte knecht van de goedheiligman, maar meer een grappige vriend en als het puntje bij paaltje komt, houden kinderen meer van déze grappige krullenbol, dan van de altijd serieuze Turkse bisschop.
Dus wat maakt het dan uit als Surinaamse en Antilliaanse jongetjes rondhuppelen in een Zwarte Pieten pakje?
Een andere mogelijkheid is dat dit specifieke jongetje mentaal zo murw gebeukt was door de Bart Smit en Intertoys speelgoedfolders, dat ie geen andere keuze had dan zich vol overgave in het Sinterklaas feest te storten en dat de ouders toen maar een Zwarte Pieten pakje voor hem hebben gekocht, onder het motto van “if you cant beat them, join them”.
Maar wat ook de reden was, het Antilliaanse Zwarte Pietje zag er in ieder geval erg gelukkig uit in zijn speciale outfit.

Labels: , ,

5 Comments:

  • Het idee van de zwarte piet komt vanuit een wrang uitgangspunt, maar gelukkig begrijpen we dat deze basis weinig te maken heeft met de kernwaarde van het sinterklaasfeest.
    Onze kleine vriend begrijpt dit al op jonge leeftijd.

    By Anonymous herman at secondnew, at 05 december, 2007  

  • Asteblieft zeg, die akeligheden rond gele, rode, groene, blauwe en paarse Pieten. Enkel de meest fundamentalistische politiekcorrectneuzelaars houden zich daarmee nog bezig, maar mogen van mij direct door naar het knuffelturkensmulbos (ook ergens vindbaar in het politiekcorrecte landschap, achter de luchtkastelen nog een stukje door de roze wolken door en dan linksaf)

    Maarre...je lult wel héél hard over het eerste onderwerp in je stukje heen. Je mág op een MEISJE schrijven...en dat DOE je dan niet? Hoe hoog was de koorts?

    By Anonymous Cat, at 05 december, 2007  

  • Afgelopen week zag ik een donkergekleurd meisje (jaargang 1980 of daaromtrent) met een fleurig mutsje, pofmouwtjes en een kanten kraagje. Was dat nou provocatie, slechte timing of gevoel voor humor?

    By Blogger René, at 06 december, 2007  

  • @Cat: Nu je het zo stelt krijg ik bijna spijt.
    @Renë: Ik hoop eigenlijk een goed gevoel voor humor.

    By Blogger ary, at 06 december, 2007  

  • Ary...de volgende keer zal ik dan nog iets scherper stellen...want BIJNA spijt is natuurlijk nog niet voldoende ;-)

    By Anonymous Cat, at 06 december, 2007  

Een reactie plaatsen

<< Home


 

 Subscribe in a reader