maandag, september 04, 2006

Zwart gat

Soms lijken K. en ik wel een normaal stel met doorsnee gewoonten en dito ergernissen. Zo kan ik me lekker ergeren aan K.’s gewoonte om me te pas en te onpas een of andere (meestal huishoudelijke) opdracht te geven en K. ergert zich bij tijd en wijle kapot aan mijn gewoonte om overal mijn sokken te laten slingeren. Na een lange dag werken vind ik het namelijk fijn om met een krant of een tijdschrift op onze megasize bank plaats te nemen en mijn voeten te bevrijden van het knellende juk van de schoenen en sokken waar ze de hele dag in opgesloten hebben gezeten. Dus doe ik mijn schoenen en sokken uit en laat mijn voeten, die na zoveel uur duisternis blij zijn om de zon weer te zien, opgelucht ademhalen. De schoenen wil ik nog wel eens bij de deur achterlaten, maar de sokken belanden steevast op een plaats waar ze niet horen. Bij voorkeur op de bank. Wat als gevolg heeft, dat er bij het verwijderen van de grand foulard, die wel eens gewassen moet worden, tientallen sokken tevoorschijn komen uit alle hoeken en kieren van de bank. Ik ben dan meestal blij, bij het vinden van het verloren gewaande wasgoed, maar op K. ’s humeur heeft dit doorgaans geen gunstig effect.
Een van de nadelen van het slordig omspringen met je sokken is dat je na een aantal jaar opgescheept zit met een aantal incomplete paren. Zo zag ik gisteren, bij het vouwen van de schone was, dat ik in de kast minstens 10 sokken had liggen waarvan ik de wederhelft niet kon vinden. Van sommigen weet ik dat ze al minstens een paar jaar liggen te wachten op de terugkomst van hun maatje. Waarschijnlijk gaat dat nooit meer gebeuren, maar ik kan het ook niet over mijn hart verkrijgen om ze zomaar weg te gooien. Er is namelijk nog steeds de hoop op hereniging.
In de onvolprezen kinderserie Eerie Indiana,die ergens in de jaren 90 op t.v. werd uitgezonden, kwamen Marshall Teller en zijn vriendje Simon er achter waar al die dingen, die er in een huishouden op een mysterieuze manier kunnen verdwijnen, uiteindelijk belandden. Via een zwart gat belandden deze items allemaal ergens in de ingewanden van het huis. Marshall en Simon ontdekten daar (in de aflevering : “the Losers”) een geheime kamer waar al deze enkele sokken opgeslagen waren. Misschien moet ik toch maar eens dat luik in de hal openmaken. Zou me niets verbazen dat daar, achterin de kruipruimte, een stapel sokken van heb ik jou daar klaar ligt om gevonden te worden.

12 Comments:

  • Haha, ik heb dat met zakdoeken...gelukkig komen die niet in paren ;-)

    By Anonymous Bee, at 04 september, 2006  

  • @bee : kijk es onder je autostoel!

    By Anonymous karel nakker, at 04 september, 2006  

  • Sokken zijn wat dat betreft gewoon rotdingen, ook als je ze niet laat slingeren en zéker weet dat je ze samen de wasmand hebt gedaan...

    By Blogger Kuikentje, at 04 september, 2006  

  • O vreselijk, ik heb ook zo'n huisgenoot!

    By Anonymous Petra, at 04 september, 2006  

  • Dat sokken probleem komt mij heel bekend voor...

    By Anonymous Paul, at 04 september, 2006  

  • Ik voel hier een nieuw deel van de Twilight Zone...

    By Blogger Takietaak, at 04 september, 2006  

  • Het mysterie van de alleenstaande (soms letterlijk) sokken is hiermee opgelost. Dank.

    By Anonymous René, at 05 september, 2006  

  • Bij iedereen verdwijnen er gewoon sokken toch?
    Bij mij vooral in het wasproces (don't ask me how).

    Een goede huisvrouw bundelt ze of stopt ze in een sokkenzak, waardoor dit risico wordt beperkt.

    Maarja.. ik ben geen goede huisvrouw ;)

    By Anonymous bijzonder, at 05 september, 2006  

  • Sokkenzak ?
    Dáár heb ik nou nog nooit van gehoord, maar ja, ik ben dan ook geen huisman, laat staan huisvrouw !

    By Blogger Takietaak, at 05 september, 2006  

  • Geweldig dat je net die serie als voorbeeld noemt. Ik vond dat zo'n leuke serie en bijna niemand lijkt deze ooit te hebben gezien. Jammer.

    By Anonymous KatYo, at 05 september, 2006  

  • En ik heb dat nou nooit! Ben de enige waarschijnlijk... Wel ongelijke paren toen mijn lief nog bij z'n ouders woonde maar het andere ongelijke paar kwam vanzelf na een week aan zijn voeten weer terug!
    (heb je al achter en onder de kussens van de bank gecheckt?)

    By Anonymous Maartje, at 06 september, 2006  

  • Weet je wat je doet... als het budget het weer toelaat, ga je gezellig een middagje met K. naar de Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam, koop je tig nieuwe, maar vooral DEZELFE paren sokken... probleem van de solitaire sokken in ieder geval alvast opgelost. Als het budget het dan nog verder toelaat, koop je daar ook nog zo'n leuk, handig (rieten) mandje wat je óveral voor kunt gebruiken, bijvoorbeeld voor (het verzamelen van) sokken die zojuist van je voeten zijn bevrijd (mandje dan bij voorkeur in lime-groen, zodat het weer mooi bij dat dekentje dat ook wel 'ns op de bank schijnt te liggen, past).

    By Anonymous Claudy, at 06 september, 2006  

Een reactie plaatsen

<< Home


 

 Subscribe in a reader