donderdag, juni 01, 2006

Vliegangst (deel 2)

Als jij nou eens met babystapjes een heel eind oprot..Met een knoop in mijn maag reed ik afgelopen maandag naar het kantoor van mijn nieuwe therapeut. Ik vroeg me al fietsend af waar ik nu eigenlijk bang voor was. Deze man ging me per slot van rekening helpen om mijn vliegangst te overwinnen en als dat zou lukken zou ik verlost zijn van een zware last. Dus eigenlijk zou de vlag uitmoeten want het was bevrijdingsdag. Maar helaas werkte het niet zo. Ik hou er doorgaans niet zo van om mijn angsten in de ogen te moeten kijken en zeker niet samen met een therapeut die overigens als twee druppels water op Harry de Winter leek. Kon ik maar lekker over muziek praten, dat zou me een stuk makkelijker af gaan.
Helaas bleek Harry hele andere plannen te hebben en stelde me voor aan zijn hulpje. “Je hebt er toch geen bezwaar tegen als hij er bij zit?”, zei Harry en wees naar iemand die het neefje van Jan Peter zou kunnen zijn. Ik stelde Harry gerust. Van deze bebrilde jongeman, die zichtbaar zijn best had gedaan om zijn haar in een rechte scheiding te kammen, verwachtte ik geen moeilijke vragen.
“Kijk”, zei Harry: “Dit ben jij” en hij tekende een onhandig stokpoppetje met een paar onduidelijke pijlen er bij. Jan Peter keek geïnteresseerd mee, alsof hij iets hoorde wat hij op de universiteit nog niet geleerd had. “Wat gebeurt er met jou als je last hebt van je vliegangst? Je schiet meteen van fase 1 in fase 3, de stress. In de tussenfase, laten we die fase 2 noemen heb je last van een hoop irreële gedachten. Die gaan we ontleden.”
Ik dacht aan dr.Phil met z’n constante interesse naar de “internal dialogue” van z’n gasten. “Verder gaan we het traject van hier naar het daadwerkelijk vliegen in kleine stukjes delen. Jij schiet namelijk meteen in de stress omdat je bij het oplossen van je vliegangst meteen aan het vliegen en het vliegtuig zelf denkt. Concentreer je eerst maar eens op het eerste stapje en dat is meteen je opdracht voor de volgende week. Meld je daadwerkelijk aan voor de officiële vliegangst cursus. Die met de flightsimulator, je weet wel.” Ik wist het inderdaad wel, want weken daarvoor had K. wat folders voor me aangevraagd, als een niet zo subtiele hint dat het tijd was om te gaan vliegen.
Opeens moest ik aan Bob denken, uit de film: "What about Bob?". Bob had ook geleerd om zijn angsten te bezweren door alles met baby stapjes te doen. Dus ging hij met baby stapjes de bus in, om met baby stapjes naar de voordeur van zijn therapeut te lopen. Toen die open deed kon hij niet vermoeden dat dit het begin was van een lange zomer waarin Bob hem en zijn familie met babystapjes het bloed onder zijn nagels vandaan zou halen.
Ik was dus Bob geworden en zou me straks op het vliegveld met baby stapjes inchecken om daarna het hoekje om de pijp uit te gaan, zo de kist in.
(Excuses voor de grap met baard)

8 Comments:

  • Nou, als je dan gaat vliegen, ga dan maar niet boeken bij http://www.happybookers.nl. :-)

    Ze hebben ook al een reclamefilmpje voor hun diensten: http://www.youtube.com/watch?v=77Wb2kxN5NI. Ik hoop echter dat je je niet zo voelt als de 'zoon' in het filmpje.

    Succes met je vliegangst.

    By Anonymous Martijn, at 01 juni, 2006  

  • Ik blijf je volgen en steeds meer bewonderen! Doe je het echt in de simulator?

    By Anonymous petra, at 02 juni, 2006  

  • Haha, leuke woordspeling.

    By Blogger Nessie, at 02 juni, 2006  

  • Kun je niet een vette joint nemen om kalm te worden dan ?

    By Blogger Takietaak, at 02 juni, 2006  

  • ik wil niet lullig doen, maar in een vliegtuig stappen is in een doodskist stappen. nooit aan beginnen. brrrr...

    By Anonymous gitaarman, at 02 juni, 2006  

  • oh held!! Wat goed, ik zal nooit op een boot gaan, zelfs niet met kleine stapjes

    By Blogger Paola, at 02 juni, 2006  

  • Het schijnt echt te werken die cursus! Mijn mams durft niet te vliegen en heeft ook laatst informatie aangevraagd (althans dat had mijn vader voor haar gedaan...ook een hint). Maar de stap om daadwerkelijk de cursus te gaan doen is megagroot, dan ben jij toch al een stukje verder! Sterkte!

    Ik geloof trouwens wel in het ontleden van de interne dialoog/RET, etc.

    By Anonymous She, at 03 juni, 2006  

  • En vliegen is zo leuk! Soms mag je zelfs even in de cockpit kijken als je lief bent! Cool!
    (oftewel, naast al die reacties die je never van je vliegangst afhelpen, ook wat opbeurends ;-} }

    By Anonymous Maartje, at 05 juni, 2006  

Een reactie plaatsen

<< Home


 

 Subscribe in a reader