dinsdag, juni 27, 2006

Go Togo!

Misschien over 4 jaar dan“Ik had eigenlijk wel een stukje verwacht over de wedstrijd van zondag”, zei collega J. terwijl we met de rest van de collega’s puddingbroodjes en gevulde koeken stonden weg te happen ter ere van het vertrek van twee stagiaires.
Eerlijk gezegd kon het hele Oranje gebeuren me geen zak meer schelen en ik begreep eigenlijk niet meer waar ik me die twee weken zo druk over had gemaakt en waarom ik die zondagavond nog schreeuwend en scheldend voor de t.v. had gezeten. Vroeger was ik na het verliezen op een E.K. of W.K. nog minstens een week in zak en as geweest, nu ging ik na twee minuten teleurstelling weer over tot de orde van de dag.
Belangrijke voetbalwedstrijden van het nationale team konden vanaf nu voorgoed in het rijtje worden gezet van die dingen waar je korte tijd erg opgewonden over kan doen, maar waar de glamour bij het bereiken van de climax ook bij toverslag verdwenen is, net als bij dat gedoe tussen de lakens of bij het bereiken van het laatste level in Monkey Island deel 2. Het is leuk voor even, maar achteraf ben je vergeten waarom je het allemaal zo belangrijk vond.
Daarbij geneerde ik me eigenlijk een beetje over het diepgewortelde nationalisme dat blijkbaar toch nog in me zit en waar ik me op dit soort voetbalmomenten onvoorwaardelijk aan over kan geven. Opeens beleef ik blijkbaar een “wij” gevoel met mensen waar ik in het normale leven niets mee heb. Mensen die toevallig in hetzelfde land wonen en waarvan het gros het liefst stemt op een kaal persoon die spelend op onderbuikgevoelens de halve natie achter zich weet te scharen of op een mevrouw zonder hart die claimt “niet links, niet rechts, maar recht door zee” te zijn en vervolgens totalitaire regimes homo-vriendelijk verklaart.
Nationalisme is eigenlijk niet hip, niet cool en al helemaal niet als de kille wind van het “ieder voor zich” door het land waait.
Dus herinner me er de volgende keer aan om, in plaats van mee te schreeuwen met een land vol lamgezopen en volgevreten oranje fans, me te scharen achter het legioen van een Afrikaans land met arme maar vriendelijke negers, die wel een zetje in de rug kunnen gebruiken en die de “ego-boost” van het winnen van de finale meer nodig hebben dan wij. Laat die mensen maar eens trots zijn op hun land. Go Togo!

9 Comments:

  • Ok, dan ben ik voor de Oekraine.

    By Anonymous Wiro, at 28 juni, 2006  

  • Oekraïne, absoluut,ook vanwege het eten ;-) maar Togo heeft wel weer leuke kleurtjes...

    By Anonymous Bee, at 28 juni, 2006  

  • ik geniet enorm van genietende mensen.... maar leef ook mee met het verdriet..... waar ik me totaal niet in kan vinden is onbenullig zuipen en dan gaan lopen keten....

    By Blogger Paola, at 28 juni, 2006  

  • Ja, ik ga ook voor Togo. Gewoon omdat jouw 'Go Togo!' zo verdomd leuk klinkt :)

    By Anonymous Rose, at 28 juni, 2006  

  • @Rose; Moeten we alleen nog even 4 jaar wachten, want alle Afrikaanse landen liggen er uit. :-(

    By Blogger ary, at 28 juni, 2006  

  • Ik heb een zwak voor die Afrikaanse voetbalclubs. Zespelen best wel goed... de toekomst, als je het mij vraagt.

    By Anonymous pascal, at 28 juni, 2006  

  • Ik sluit mij hier zonder commentaar volledig bij aan.

    By Anonymous jan, at 28 juni, 2006  

  • Zit Zimbabwe nog steeds in de strijd? Maken zij kans op een finaleplaats? Of deed dit land helemaal niet mee? Jammer, anders was ik voor hen geweest.

    By Anonymous Diane, at 28 juni, 2006  

  • Ik was voor Australië omdat ik Hiddink zo'n scheetje vind...maar ja, ook die liggen eruit...

    By Anonymous Maartje, at 29 juni, 2006  

Een reactie plaatsen

<< Home


 

 Subscribe in a reader