donderdag, februari 23, 2006

Brief terug

Prutser en ZwendleNa de middagpauze ging Joyce weer terug naar haar kantoor. Ze plofte met een diepe zucht op haar ergonomisch correcte bureaustoel, zette haar headsetje op en keek verveeld naar haar beeldscherm. Wat kon ze doen om zich een beetje te vermaken. Een potje patience was “out of the question”. Een paar weken geleden was ze namelijk bij het teamhoofd geroepen. Die had via “geluiden uit de groep” vernomen dat ze nogal vaak met dingen bezig was die niets met haar werk te maken hadden. Nu viel dat grasgroene patience-scherm inderdaad nogal op, maar dat ze er zo door haar collega’s zou worden bijgenaaid had ze niet verwacht. “Stelletje klunzen” mopperde ze hardop en keek even verschrikt over haar schouder, bang dat iemand haar misschien had gehoord.
Eigenlijk moest ze maar even aan de slag, maar met een HBO diploma op zak kon het werk haar maar eigenlijk weinig boeien. Ze wist niet wat ze vervelender vond: die eindeloze stroom aan telefoontjes van mensen die wat te zeuren hadden over de Procter and Gamble producten, of de behandeling van de post.
Joyce hoorde de deur van haar kantoor opengaan en zag de nerd van de postkamer met een rood hoofd zijn karretje over de drempel trekken. Als je het over de duvel hebt trap je hem op zijn staart. De postbezorger, die met zijn rode afro enigszins op Oboema leek boog zich een beetje over haar heen om de stapel met post in haar bovenste stapelbakje te leggen. Hij rook een beetje naar zweet, alsof hij vergeten was zijn pyjama uit te trekken.
Terwijl Oboema verder ging met zijn karretje, bekeek Joyce de stapel met post. De eerste envelop zag er al verdacht uit. Het adres was er met blauwe balpen opgeschreven. “Geen goed teken”, dacht ze en plakte er in gedachten al het label “pretentieus gewauwel” op. Daarnaast nog even een denkbeeldige sticker met “interessant doenerig geouwehoer”. Dit soort post kende ze wel, grappig bedoelde brieven van mensen die waarschijnlijk niets beters te doen hadden. Gelukkig had ze daar een probaat middel tegen gevonden: de nietszeggende standaardbrief. Deze brief, die ze als template in Word had opgeslagen hoefde ze alleen maar even aan te passen en er het juiste adres in te plakken. Iets waarvoor P&G eigenlijk net zo goed een aap had kunnen aannemen.
Voor de zoveelste keer keek Joyce op de klok. Is het nog steeds geen 5 uur?

12 Comments:

  • Maar dat ze de moeite neemt om de brief met een kalligrafeerpen te ondertekenen spreekt wel voor haar, toch?

    Overigens lijkt dat ID-NL me ook een derde, en als jouw idee via hen wordt gebruikt, lijkt het me dus een idee van een vierde. Dat mag blijkbaar wel?... Tijd voor een brief naar P&G!

    By Anonymous Novi O-Magum, at 23 februari, 2006  

  • Nou doet Novi O-magum jou een idee aan de hand voor een nieuwe brief aan P&G... ik vraag me af hoe het dan zit met 'tweede', 'derde', 'vierde' enz.

    Nevermind. Dit logje is toch wel om te smullen.

    By Anonymous Claudy, at 23 februari, 2006  

  • Zo "mevrouw", dat is dus afgedaan bij P&G... Wat een gemiste kans voor hun!

    By Anonymous Maartje, at 23 februari, 2006  

  • Heb net wat geluiden uit de groep gehoord dat ik onder werktijd geen comments meer mag geven.
    Doe ik het stiekem toch !

    By Anonymous karel nakker, at 24 februari, 2006  

  • Ik werk in een overheidskantoor. Daar wordt nogal slecht schoongemaakt. Wellicht dat hierin een nieuwe structuur kan worden aangebracht. Ik dacht aan iemand met HBO achtergrond...

    Ben je ook meteen van een headsetje af...

    By Blogger Takietaak, at 24 februari, 2006  

  • Trouwens, Mart Smeets heeft in zijn Olympisch tv programma ook een headsetje, is dat niets... nee, toch maar niet...

    By Anonymous Anoniem, at 24 februari, 2006  

  • Nou mevrouw Leguijt, dat wordt snel octrooi aanvragen (of hoe dat ook heet), want die bikkels van P & G die stelen je idee right onder jouw nose vandaan nu, he?

    By Anonymous Bee, at 24 februari, 2006  

  • Contrabasspelende huisvrouw zijn dat is nog niet zo'n gekke baan!

    By Blogger Petra, at 24 februari, 2006  

  • Leve de nietszeggende standaardbrief. Ideaal middel om 80% van de zeurders van je af te houden.

    By Anonymous maarten, at 25 februari, 2006  

  • Ondanks de leuke brief valt het me een beetje tegen dat je de brief niet op eigen naam hebt geschreven. "geachte mevrouw ..."
    Ary toch, dat heb jij toch helemaal niet nodig.

    By Anonymous Roelof, at 25 februari, 2006  

  • @Roelof: Leuk hoor ;-)
    Maar ik was er al eerder achter gekomen dat het bedrijfleven (waaronder de diverse pakjesbezorgers) nog in de jaren 50 leven. "Iemand die wat over een afwasmiddel te zeggen heeft: dat moet wel een vrouw zijn" Pfff..

    By Blogger ary, at 25 februari, 2006  

  • Zo'n baan moet je leuk maken met een boek in de la. Zulke brieven lees je toch niet eens.

    By Anonymous Cornette, at 27 februari, 2006  

Een reactie posten

<< Home


 

 Subscribe in a reader