zondag, april 02, 2006

Lolobal

en dan met een stok er opVandaag regent het pijpestelen, maar eerder dit weekend leek het Flippo-seizoen weer in volle kracht aangebroken. Schelle kinderstemmetjes testten hun volume en bereik, benieuwd of ze nog steeds twintig tuinen verder te horen waren. Even dacht ik dat ze door die lange winter misschien uit vorm waren geraakt, maar moeiteloos haalden ze weer precies die geluidsfrequentie die je nekharen recht overeind doet laten staan. Zelfs de moeders deden mee, blij dat ze weer in de open lucht hun kinderen tot de orde konden roepen. Buiten schreeuwt het blijkbaar toch net iets lekkerder.
Ook de speelgoedwinkels leken in te spelen op het feit dat de kalveren weer de wei in worden gelaten. Ze leken massaal uit op de portemonnee van de jonge ouders en probeerden met hun uitstalling van buitenspeelgoed het dwergenvolk te verleiden. Maar bij het zien van hun koopwaar was ik eigenlijk met stomheid geslagen. Dit speelgoed leek er op uit om elk spelend kind onder de tien jaar binnen de kortste keren in het ziekenhuis te krijgen. Was er hier kwade opzet in het spel? Werd dit speelgoed ontworpen door kinderloze dertigers als ikzelf die na enkele zomers in de achtertuin te hebben vertoefd wel eens een rustige zomer willen hebben?
Vooral de lolobal-springstok leek me bijzonder doeltreffend. Dit stuk speelgoed bestaat uit een kleine skippibal met een rond houten platform erop gemonteerd, de zogenaamde lolobal. De springstok die weer aan de lolobal is bevestigd, moet je een bepaald gevoel van evenwicht geven. Ik ben benieuwd welke moedige ouder zijn kind alleen laat met dit speledingetje, wat mij meer geschikt lijkt voor een geschoolde circusartiest. Voor de rest van de kinderen lijkt me dit meer een enkeltje richting ziekenhuis en een verzekering voor de ouders dat ze hun no-claim van dit jaar wel op hun buik kunnen schrijven. Ieder wel denkend mens weet namelijk dat je niet op een bal moet gaan springen. Mijn ex-collega W. heeft dat een keer zeer treffend gedemonstreerd. Toen zij er op een dag schoon genoeg van had dat ze op het kantoor steeds een plastic strandbal tegen haar hoofd aangemept kreeg, probeerde zij dit probleem definitief uit de wereld te helpen door met haar volle gewicht boven op de strandbal te springen. Maar in plaats van de bal te laten knallen, werkte het sterke plastic niet mee en maakte ze een indrukwekkende salto mortale achterover.
Als het er niet zo pijnlijk had uitgezien hadden we er nu waarschijnlijk nog om gelachen.
Dus ouders wees gewaarschuwd!
Ik weet trouwens een spelletje wat wel heel veilig is en wat je prima buiten kunt spelen. Het heet: “Wie er het langst stil kan zijn”. (Ik wil eventueel zelfs bijdragen in de prijzenpot!)

12 Comments:

  • Geweldig een lolobal! Dat is al weer even geleden dat ik daar op gesprongen heb. De lolobal was toch wel mijn leukste speelgoed samen met de rolschaatsen natuurlijk in mijn kinderjaren. (niet dat ik al oud ben)

    By Blogger Nessie, at 02 april, 2006  

  • "Schreeuw niet zo. Ik ben niet doof."
    Dat zeggen ouders tegenwoordig niet meer. Gillen en schreeuwen is heel normaal tegenwoordig.
    Zo'n bal heb ik nooit gehad. Ik was een diabolomeisje. En elastiekspringen. Ook leuk.

    By Anonymous Cornette, at 02 april, 2006  

  • Fijn, ik zie al uit naar de nieuwe buurkinderen en de leuke wipkip bij ons voor de deur.

    By Anonymous Wiro, at 02 april, 2006  

  • Knikkeren, wat is er mis met knikkeren...

    By Anonymous petravz, at 03 april, 2006  

  • he ary wat loop je toch te mopperen op (die) kinderen.
    bedenk wel dat een van die schreeuwertjes over 50 jaar je wijkverpleegster is die je hept met je steunkousen en je een klisma inbrengt. ik zie het al voor me "ah dus u bent die meneer van al die stukjes over flippo's , ik zal u temperatuur eens opnemen met een thermometer maatje flippo."

    By Anonymous Anoniem, at 03 april, 2006  

  • Ik beperk het schelden op flippos dan ook wijselijk tot mijn weblog ;-)

    By Blogger ary, at 03 april, 2006  

  • Ik snap niet waarom kinderen zo moeten gillen, de een nog harder dan de ander en wie het het langst volhoudt ofzo...daarna is het janken omdat ze verloren hebben...

    By Anonymous Maartje, at 03 april, 2006  

  • En dan die enge stepjes... gevaarlijk voor de kinderen, gevaarlijk voor jezelf. Ze rijden je zó omver.

    By Anonymous Rose, at 04 april, 2006  

  • Nou heb ik zelf twee flippootjes, maar aan schreeuwen heb ik dus ook een enorme pesthekel. Bij ons achter woont ergens één meisje, snerpende gillen uit de keel laat ontsnappen...en niet één keer daarvan is zij in levensgevaar...

    denkt zij....

    By Anonymous Bee, at 05 april, 2006  

  • Hihi ja dat zijn weer eens herinneringen die boven komen.
    Er wordt nog steeds "gelolobald" zag ik hier: www.lolobal.nl

    By Anonymous Anoniem, at 16 april, 2006  

  • heeft er iemand nog een lolobal voor mij?

    By Anonymous sabine, at 19 mei, 2007  

  • Hihi kijk eens op www.lolobal.nl nog ff en het komt weer helemaal terug!

    By Anonymous Anoniem, at 09 juli, 2007  

Een reactie plaatsen

<< Home


 

 Subscribe in a reader