zondag, juli 29, 2007

Digi-nee!

Het activeren van mijn DigiD code, een sesam-open-u sleutel, die je opeens nodig blijkt te hebben om je belastingaangifte in te sturen (ja, ik weet het, ik ben laat, maar ik krijg toch niets terug) bleek een opgave te zijn die niet helemaal compattible was met mijn karakter.
Het aanvragen ervan was nog makkelijk, maar het feit dat je de code daarna binnen 3 weken moest activeren, was een trucje dat deze oude hond niet makkelijk was aan te leren. Mijn automatische reactie op kloteklusjes is namelijk; zo lang mogelijk uitstellen. Minstens 3 weken in ieder geval. Daarom moest ik tot 3 keer een nieuwe DigiD code aanvragen.
Het activeren daarna bleek een ingewikkelde combinatie van nogal onbegrijpelijke handelingen te zijn. Een rookgordijn dat kennelijk werd opgetrokken om de Snuf en Snuitjes onder de kwaadwillende belastingfraudeurs mee af te schrikken.
Zo moest ik een wachtwoord bedenken met 8 karakters, waaronder 2 cijfers. Dat was nog te doen. Maar het mocht ook niet hetzelfde zijn als het wachtwoord dat ik de vorige keer, bij mijn 2 mislukte pogingen om de verlopen code te activeren, had gebruikt. De naam van mijn echtgenoot, gecombineerd met mijn pincode, evenals de naam van een overleden huisdier, gecombineerd met het aantal sproeten op mijn linkerbovenarm, bleek ik al een keer gebruikt te hebben. Daarom besloot ik om iets ingewikkelds bedenken en het op een briefje schrijven en daarna maar hopen dat dit niet in de verkeerde handen zou belanden.
Na een laatste succesvolle poging leek het allemaal te werken. Het enige dat ik nu zou moeten doen was een tweede code, die naar mijn mobiele telefoon was ge-esemest, in het daarvoor gereserveerde vakje te typen. Helaas stond de inbox van mijn prehistorische mobieltje al vol met codes voor mezelf en voor K. die me bij eerdere pogingen waren toegestuurd en welke was het laatst binnen gekomen? Ik kon het niet goed zien. Op goed geluk koos ik er dus maar eentje uit. Na een paar tevergeefse pogingen werd ik gewaarschuwd. Als ik nu de juiste code niet invulde zou ik er worden uitgeknikkerd. POEP!!
Om niet voor de vierde keer een DigiD code te moeten aanvragen, sloeg ik het SMS gedeelte maar over. “Weet u dat wel zeker?”, vroeg de computer. Want op deze manier zou ik mijn DigiD voor een aantal overheidsdiensten niet kunnen gebruiken.
“Weet je wat overheid?”,dacht ik bij mezelf. “Je kan me rug op. Ga maar iemand anders pesten”

Labels:

5 Comments:

  • Go Ary, Go!
    :) Laat je niet kisten !

    By Anonymous bijzonder, at 30 juli, 2007  

  • Hihihi, wat een ellende zeg!

    By Anonymous jelle, at 30 juli, 2007  

  • Oh dat vreselijke gedoe ja. Het wordt gewoon bijna onmogelijk om alle verschillende wachtwoorden (want 1 wachtwoord volstaat niet, met allemaal die verschillende eisen waar ze aan moeten voldoen), voor alle diensten die je gebruikt te onthouden.

    Vooral omdat ik er altijd bij denk: als iemand echt erin wil komen, lukt het toch wel, raar wachtwoord of niet :-P

    By Anonymous Virginie, at 01 augustus, 2007  

  • LOL en als ambtenaar kan ik je vertellen dat het hele gedoe begonnen is om het *gemakkelijker* voor je te maken!

    maar goed, ik heb nog steeds geen internetbankieren wegens moet het briefje dan van het postkantoor halen (ja, echt halen, in den lijve, niks digitaal of zelfs maar slakkenpost!)

    By Blogger Zeppo, at 03 augustus, 2007  

  • Voor het gemak (en omdat ik de afdeling 'financien op project Ten Dale' beheer) gebruikte ik voor Husbee en mij twee keer hetzelfde mobiele tel. nr. Helaas. Dat mag ook niet. Inderdaad, supermakkelijk en handig allemaal ;-)

    By Anonymous Bee, at 05 augustus, 2007  

Een reactie plaatsen

<< Home


 

 Subscribe in a reader