dinsdag, januari 09, 2007

Spring!

Het is weer zover. Voor de derde keer in zeven jaar mogen we de bureaucratische molen in om er voor te zorgen dat K. het felbegeerde pasje krijgt waarmee ze vrij in dit kikkerlandje mag rondlopen zonder het gevaar te lopen om te worden terug gestuurd.
Dit pasje krijg je trouwens niets voor niets. Eerst moet je laten zien dat je écht, écht graag hier wil blijven. De hoepeltjes waar de IND je door laat springen komen in de vorm van formulieren die je moet invullen, verklaringen van werkgevers die je moet zien te bemachtigen en een eindeloze reeks van kopietjes van alles en nog wat die je in de speciaal bijgeleverde envelop moet stoppen. Daarbij moet je ook nog een goedgekeurde pasfoto opsturen en een verklaring dat je een duurzame relatie hebt met je verblijfsgever. Die verblijfsgever: ik-zei-de-gek, vraagt zich meteen af wat als bewijs voor onze relatie kan dienen. We zijn namelijk niet getrouwd en hebben ons ook nog niet officieel laten registreren als samenwonend. Foto’s misschien, waar we allebei opstaan, of verklaringen van vrienden en familie dat we echt een stel zijn? Ik bel maar even op. Niet naar mijn moeder maar naar een telefoonnummer van de naturalisatiedienst. Nulnegenhonderd natuurlijk, want als je echt in Nederland wil blijven moet je ervoor betalen ook. De dame aan de telefoon klinkt ongeïnteresseerd en enigszins vermoeid. Een uittreksel van het bevolkingsregister is genoeg zegt ze. Ik vraag nog wat verder, over een aanvraag voor een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd en wat je daarvoor moet doen, want ik wil nu wel eens eindelijk van dit gezeik af zijn, maar ze geeft me de koude schouder en informatie waarvan ik al weet dat die niet klopt. Het personeel van deze instantie lijkt er op getraind om te allen tijde de moeilijkheidsgraad om de vergunning te verkrijgen hoog te houden.
Morgen, als ik alle benodigde rotzooi in de envelop stop en op de bus doe begint het grote wachten. Twaalf weken heeft de IND nodig om te beslissen of K. mag blijven. Twaalf maal veertig ambtenaren werkuren = vierhonderdtachtig uur. Er zijn kabinetten gevormd in minder tijd. Of zouden ze de envelop gewoon elf weken laten liggen in hun “postvak in”? Gewoon om de spanning wat op te voeren? Het zou me niets verbazen.

23 Comments:

  • Is trouwen dan niet een handiger optie? In een kwartiertje gepiept.

    By Anonymous Roelof, at 09 januari, 2007  

  • Het kan zelfs gratis hier en daar...maar een feestje vinden we uiteraard ook leuk ;-)

    By Anonymous Bee, at 10 januari, 2007  

  • Er zijn ook kabinetten gevormd in significant meer tijd overigens, maar dat trouwfeestje zie ik wel zitten. M'n agenda ligt klaar, dus roep maar! :-)

    By Anonymous RN, at 10 januari, 2007  

  • @Roelof,bee en ralph: Haha, zijn jullie dan nog nooit op trouwfeestjes geweest? Die zijn namelijk geen ruk aan!

    By Blogger ary, at 10 januari, 2007  

  • Tsss...wat een luizig excuus!!!

    (Je bent gewoon steeds op de verkeerde trouwerijen geweest!)

    By Anonymous Bee, at 10 januari, 2007  

  • Niet trouwen! Wat zullen we nou krijgen! Nooit toegeven aan bureaucratie!

    By Anonymous gitaarman, at 10 januari, 2007  

  • '...Die zijn namelijk geen ruk aan!' Inderdaad Ary:
    Onwennig sta je met een biertje dat niet smaakt naar een oudtante van de bruid of bruidegom te luisteren, althans, te doen alsof. Vrienden van het paar in nare, zalmkleurige pakken voeren een act op. Dat heeft meestal de eigenaardigheden van het paar tot onderwerp. Deze worden uitvergroot in een tenenkrommend sketchje dat uitblinkt in humorloosheid. Vanuit de zaal klinkt hysterisch gelach en olé-geroep. Glazig kijk je naar buiten waar net een eenzame fietser passeert. Nog 3 lange uren te gaan.

    By Anonymous George, at 10 januari, 2007  

  • vrienden doen dat niet sjors. echte vrienden proberen 'het trouwen' juist te voorkomen.

    By Anonymous gitaarman, at 10 januari, 2007  

  • Ik heb bij een enkele kennis (geen échte vriend in ieder geval)inderdaad een duidelijke verandering in gedrag waargenomen (ik neem aan dat je hierop doelt Gitaarman) Het leven werd ineens een stuk serieuzer genomen, evenals bedtijden, vrouw, schoonouders etc. Nogal vervelend allemaal.

    By Anonymous George, at 10 januari, 2007  

  • @George: Haha, I rest my case. Ben blij dat je het allemaal zo goed verwoord.

    By Blogger ary, at 10 januari, 2007  

  • Aiaiaiai...dat pleit allemaal niet voor me als getrouwde vrouw...

    Nah..gewoon trouwen dan maar..heel snel zodat niemand het ziet...en dan om een andere reden gewoon wild feesten.

    (Ok, ok, ik hou al op ;-)

    By Anonymous Bee, at 10 januari, 2007  

  • Ja joh.. wat een buraucratie! Succes ermee hoor!

    By Anonymous Bijzonder, at 10 januari, 2007  

  • Glashelder zou Rita gezegd hebben.

    By Anonymous karel nakker, at 10 januari, 2007  

  • ah joh, niet zo somberen, komt wel goed

    By Anonymous hansb, at 10 januari, 2007  

  • Ik denk dat ze het inderdaad lekker lang in hun postvakje laten liggen. Ik begreep trouwens van een ex-collega die ook een Amerikaanse partner heeft, dat het ook elke keer flink geld kost?!

    By Anonymous She, at 10 januari, 2007  

  • @Ary: heb ik het over een feestje gehad dan?
    Je loopt op de afgesproken tijd het gemeentehuis in, even wat ceremonieel blabedieblaat en 10 minuten later ga je weer naar huis of naar je werk.

    By Anonymous Roelof, at 10 januari, 2007  

  • Ja, Roelof, dat is ook het hele eieren eten..maar ik roep één keer feestje en men is van het hele onderwerp weer af ;-)

    By Anonymous Bee, at 11 januari, 2007  

  • @She: Ja dat kost nog een smak geld ook elke keer.
    @Iedereen: Laten we afspreken dat ALS we ooit nog eens gaan trouwen, ik er in ieder geval een stukje over schrijf om "Vandiedingen", zodat iedereen er van op de hoogte is gesteld.

    By Blogger ary, at 11 januari, 2007  

  • Bewijs van samenleven?

    http://vandiedingen.blogspot.com/

    !!!

    By Anonymous Petra, at 11 januari, 2007  

  • En een ander nemen is zeker geen optie? Ik bedoel, je hebt K al zo lang.

    By Anonymous René, at 11 januari, 2007  

  • @Rene: Nee, ik hou het maar bij dit modelletje, jij doet je Billy toch ook niet weg. Wat zou je trouwens met al je boeken moeten in dat geval.

    By Blogger ary, at 11 januari, 2007  

  • Nou ja, 't was maar een idee.

    By Anonymous René, at 11 januari, 2007  

  • Dat was een erg fout idee, René. Ik moet er niet aan denken, aan een vrijgezelle, of net opnieuw verliefd zijnde, Ary!

    By Anonymous Bee, at 11 januari, 2007  

Een reactie posten

<< Home


 

 Subscribe in a reader