zondag, januari 07, 2007

Slechte smaak?

Ik weet het niet hoor, misschien ben ik een teerhartig mens, maar ben ik de enige die een steen in zijn maag krijgt bij het zien van levenloze lichamen?
Eerst had je die reizende tentoonstelling: “Bodies the exhibition” die de Beurs van Berlage aan deed. De site, die je zelf maar moet googelen (want ik link hem niet door), geeft een toelichting over de betreffende kunstobjecten: “echte lichamen zijn respectvol tentoongesteld en bieden u een fantastische kans om meer te weten te komen over het lichaam, de bouw ervan en de geheimen die het herbergt.” Meteen maar naar toe dus, met het hele gezin? Dat moet iedereen natuurlijk maar zelf weten, maar ik zou het niet doen. Bij mij wordt er hier een grens overschreden. Volgens mij moet je geen rare dingen gaan doen met lichamen, ook niet ter leringhe en al helemaal niet ter vermaeck.
Net als dat boekje dat het Amsterdamse politiekorps in het kerstpakket kreeg. Een leuk overzicht van aangetroffen lijken door de jaren heen. Ik sloeg het Volkskrant magazine open, dat uitgebreid berichtte over het boekje en keek ongewild naar de betreffende lichamen. De een met het hoofd in de oven, de andere hangend aan een touw en de derde in een rare kronkel op de grond in een openbaar toilet.
Ik vroeg me af welk persoon dit naslagwerkje eens gezellig bij de thee gaat zitten doorbladeren; “ach gut moet je deze nou eens zien, met z’n hoofd naar beneden op de trap, hoe krijgt ie dat nou voor elkaar?”. Mijn kerstkalkoen zou door middel van de anti peristaltische beweging meteen weer halfverteerd in de toiletpot belanden. Geef mij dan maar het tapas-kerstpakket dat K. mee naar huis nam of de Tinteling die mijn werkgever me cadeau gaf.
Zo leerde ik door middel van het lezen van het Volkrant magazine in ieder geval weer even waar mijn grenzen lagen. Waar liggen die van jou?

7 Comments:

  • Hé, nieuwe header? Mooi.
    Politiemensen is een raar volk. Van mij hoeft dit niet.

    Ennuh, ik heb een nieuwe URL

    By Anonymous pascal, at 07 januari, 2007  

  • Duidelijk over de grens, zo'n boekje, althans als kerstpakket-ingredient.

    Tapas-kerstpakket? Hmm, ik kreeg gisteren een tapas-nieuwjaarspakket (bij KPN doen ze al een tijdje niet meer aan kerst- maar aan nieuwsjaarskadoos). Voor het eerst in jaren weer een 'echt' pakket trouwens, voorgaande jaren kreeg je die in de vorm van een waardebon, in te wisselen voor bijv dierentuin-bezoek of tijdschrift-abo.
    Maar waarom ze die doos met typische kerstpakket-inhoud dan niet eind vorig jaar hebben verstrekt is mij onduidelijk.
    Zo, genoeg gezeurd weer. 't Is ook nooit goed he? (Gegeven paard...)

    By Anonymous bebob, at 07 januari, 2007  

  • Van iedere dode welke ik in 17 jaar politiewerk heb meegemaakt - en geloof me dat waren écht niet de fraaiste - zijn de meeste met een verhaal mij bijgebleven. Mij en mijn collega(s) dan. Van sommigen kan ik mij het beeld nog erg goed voor de geest halen omdat deze te schokkend waren, te dichtbij of te emotioneel. Die ervaring wil ik niet eens delen met anderen. Domweg omdat ik gekozen heb voor dit werk en er afstandelijk naar (leerde) kijk(en) dus zijn het mijn ervaringen. De nabestaanden hadden al genoeg verdriet en gevoelens bij deze overledenen, die rakel je niet op. Niet voor jezelf of voor je collega's. Laat staan voor vreemden.

    En oh ja, ik zou er best een boek over kunnen schrijven. Maar ja, ik ben een Rotterdammer. Nuchter mens en recht voor zijn raap. Bij dit kerstcadeau komt maar één gedachte naar boven.

    Smakeloos ! Ik zou niet eens grátis willen werken in Amsterdom...

    By Blogger Takietaak, at 07 januari, 2007  

  • Ik heb de foto's ook gezien. Niet echt smakelijk om naar te kijken. Wel discreet genomen maar vrienden en bekenden zullen het slachtoffer toch zeker wel herkennen. Nee, niet mijn ding.

    By Anonymous Roelof, at 07 januari, 2007  

  • Mij lijken de (foto's danwel beelden van) lichamen zowel bij de expositie als in een blad (die ik beide niet gezien heb, overigens)fascinerend. Maar wèl met steen in de maag. Èn over een grens. Maar welke grens? Dat blijft voor mij een vraag...en daar ben ik nog niet uit.

    Mooie plaat boven je weblog, bytheway!

    By Anonymous Bee, at 08 januari, 2007  

  • mevrouw gitaarman wil de volkskrant er voor opzeggen. Maar dan heb ik niks meer te lezen.

    By Anonymous Anoniem, at 08 januari, 2007  

  • Ach...er is toch altijd nog 'Vandiedingen' ;-)

    By Anonymous Bee, at 09 januari, 2007  

Een reactie posten

<< Home


 

 Subscribe in a reader